محفوظ ، در يك لوح نورانى بر قلب پيامبر اكرم ( عليهم السلام ) نازل مىشد ، و هيچ خدشه‌اى به آن وارد نمىشود ، در مورد عترت ( عليهم السلام ) هم بايد همين باور وجود داشته باشد تا مقصود پيامبراكرم ( ص ) تحقّق يابد . بنابر اين و با توجّه به معيّت قرآن و عترت ( عليهم السلام ) در فرهنگ اسلامى ، سالك براى عروج به مقامات عاليهء عرفانى ، محتاج تمسّك به دو بال « قرآن » و « ولايت » است . اهل معرفت با بهره‌گيرى از اين دو ثقل ارزشمند ، مىتوانند منازل سير و سلوك را يكى پس از ديگرى بپيمايند و به مقام آدميّت نائل آيند . تقيّد پيامبر اكرم ( ص ) به تكرار لفظ « ثقلين » و بيان مكرّر آن روايت شريف ، با وضعى كه بيان شد ، حاكى از تأكيد آن نبىّ گرامى ( ص ) بر همراه دانستن قرآن و عترت ( عليهم السلام ) در همهء امور و بهره‌مندى از اين دو ثقل گرانبها تا روز قيامت است . بنابراين تمسّك به يكى از اين دو بال و عدم بهره‌گيرى از بال ديگر ، پرواز سالك را با مشكل جدّى مواجه مىكند و منجر به سقوط وى مىشود . كسى كه صرفاً به يكى از دو ثقل گرانبها متمسّك شود ، زمين‌گير مىشود و ضلالت و گمراهى در انتظار او خواهد بود . مراتب تمسّك به عترت ( عليهم السلام ) از آنچه بيان شد ، اين نتيجه حاصل مىگردد كه سالك براى سير در مقامات عرفانى و پيمودن مسير تقرّب به درگاه پروردگار متعال ، بايد علاوه بر قرآن كريم ، به عترت نيز تمسّك جويد . تمسّك به عترت مراتبى دارد و هركس به ميزان مرتبهء ارتباطى كه با انوار مقدّس چهارده معصوم ( عليهم السلام ) دارد ، از بركات آن بهره‌مند مىشود . مرتبهء اوّل ؛ محبّت و مودّت اوّلين و ابتدائىترين مرتبهء تمسّك به چهارده نور مقدّس ، داشتن محبّت و مودّت آن ذوات نورانى است . سالك بايد تا سر حدّ عشق ، به وجود نازنين اهل‌بيت ( عليهم السلام ) محبّت